Η εργοθεραπεία υποστηρίζει κάθε παιδί και έφηβο να συμμετέχει στις δραστηριότητες που έχουν νόημα για το ίδιο, με τρόπο που σέβεται τη μοναδικότητα, τις προτιμήσεις και τον προσωπικό του ρυθμό. Η παρέμβαση βασίζεται στα δυνατά σημεία και στα ενδιαφέροντά του, ενώ αναγνωρίζει και υποστηρίζει τις αισθητηριακές, κινητικές, επικοινωνιακές και οργανωτικές του ανάγκες. Στόχος δεν είναι η «κανονικοποίηση» του παιδιού, αλλά η ενίσχυση της ασφάλειας, της αυτονομίας, της επιλογής και της ουσιαστικής συμμετοχής του στην καθημερινή ζωή.

Η αξιολόγηση αποτελεί μια διαδικασία γνωριμίας με το παιδί, την οικογένεια και την καθημερινότητά τους. Εστιάζει τόσο στις δυνατότητες και στα ενδιαφέροντα του παιδιού όσο και στις δυσκολίες ή στα εμπόδια που περιορίζουν τη συμμετοχή του. Οι θεραπευτικοί στόχοι διαμορφώνονται σε συνεργασία με το παιδί και την οικογένεια, με σεβασμό στις προτεραιότητες, στις ανάγκες και στον τρόπο επικοινωνίας του.

Η εργοθεραπευτική παρέμβαση μπορεί να πραγματοποιείται στα περιβάλλοντα όπου το παιδί ζει, παίζει, μαθαίνει και συμμετέχει, όπως το σπίτι, το σχολείο, η παιδική χαρά ή η κοινότητα. Η προσοχή δεν επικεντρώνεται μόνο στις δεξιότητες του παιδιού, αλλά και στα εμπόδια ή στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος. Μέσα από κατάλληλες προσαρμογές και συνεργασία με τους ανθρώπους γύρω του, δημιουργούνται περισσότερες δυνατότητες για ασφάλεια, επιλογή και ουσιαστική συμμετοχή.

Τα πρωινά προγράμματα προσφέρουν στα παιδιά έναν ασφαλή χώρο παιχνιδιού, κίνησης, δημιουργίας και αισθητηριακής εξερεύνησης. Κάθε παιδί έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει με τον δικό του τρόπο, χωρίς απαίτηση να ακολουθεί έναν συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού, επικοινωνίας ή αλληλεπίδρασης. Οι δραστηριότητες προσαρμόζονται στα ενδιαφέροντα, στις αισθητηριακές ανάγκες και στον προσωπικό ρυθμό των παιδιών, ενισχύοντας τη χαρά, τη σύνδεση και το αίσθημα του «ανήκειν».

Η θεραπεία σίτισης προσφέρει ένα ασφαλές και υποστηρικτικό πλαίσιο για παιδιά που έχουν ιδιαίτερες αισθητηριακές προτιμήσεις, περιορισμένο διατροφικό ρεπερτόριο ή δυσκολίες κατά τη διάρκεια των γευμάτων. Η προσέγγιση ακολουθεί τα σημάδια, τα όρια και τον ρυθμό του παιδιού, χωρίς πίεση ή εξαναγκασμό για δοκιμή ή κατανάλωση τροφών. Σε συνεργασία με την οικογένεια, επιδιώκεται η δημιουργία μιας πιο ήρεμης και θετικής σχέσης με το φαγητό.

Η οικογένεια υποστηρίζεται με σεβασμό στη μοναδικότητα κάθε παιδιού και στον δικό του τρόπο να αντιλαμβάνεται και να ανταποκρίνεται στον κόσμο. Σε συνεργασία με τους γονείς, αναζητούνται πρακτικές και εφαρμόσιμες λύσεις για το παιχνίδι, την αυτοφροντίδα, το φαγητό και την καθημερινή ζωή. Στόχος δεν είναι να αλλάξουν συμπεριφορές που δεν είναι επιβλαβείς ούτε να πιεστεί το παιδί να ανταποκριθεί σε απαιτήσεις που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες του. Προτεραιότητα δίνεται στην ασφάλεια, την ουσιαστική σύνδεση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής όλης της οικογένειας.